Το Πεκίνο μπορεί να προσφέρει όχι μόνο ελαφρά μαχητικά όπως τα J-10, αλλά και πιο προηγμένα αεροσκάφη, όπως το stealth J-35, το οποίο προορίζεται να ανταγωνιστεί συστήματα όπως το ρωσικό Su-57 και το αμερικανικό F-35
Νέα δεδομένα δημιουργούνται στην Κεντρική Ασία μετά την εμφάνιση κινεζικών μαχητικών Chengdu J-10 στο Ουζμπεκιστάν, εξέλιξη που θεωρείται ακόμη μία ένδειξη της αυξανόμενης στρατιωτικής και τεχνολογικής επιρροής της Κίνας στην περιοχή.
Το Ουζμπεκιστάν, του οποίου η πολεμική αεροπορία βασιζόταν επί δεκαετίες κυρίως σε σοβιετικά και ρωσικά αεροσκάφη, φαίνεται πλέον να διευρύνει σημαντικά τις επιλογές του και να στρέφεται προς το Πεκίνο για τον εκσυγχρονισμό του στόλου του.
Η εξέλιξη δεν σημαίνει απαραίτητα πολιτική ρήξη με τη Ρωσία. Οι σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Τασκένδης παραμένουν στενές σε οικονομικό επίπεδο, ενώ το Ουζμπεκιστάν δεν δεσμεύεται να αγοράζει αποκλειστικά ρωσικά όπλα.
Ωστόσο, η παρουσία των J-10 αποτελεί σαφές μήνυμα ότι η ρωσική αμυντική βιομηχανία δεν έχει πλέον το μονοπώλιο που διατηρούσε παλαιότερα στην περιοχή.
«Μάχη» για την αγορά όπλων
Η Κίνα προωθεί ολοένα πιο επιθετικά μαχητικά αεροσκάφη, μεταγωγικά και συστήματα αεράμυνας στις χώρες της Κεντρικής Ασίας.
Παράλληλα, η Τουρκία αυξάνει επίσης την επιρροή της, κυρίως μέσω στρατιωτικής συνεργασίας, εξοπλιστικών συμφωνιών και προγραμμάτων εκσυγχρονισμού ενόπλων δυνάμεων.
Η εικόνα είναι πλέον πολύ διαφορετική από εκείνη προηγούμενων δεκαετιών, όταν η Ρωσία αποτελούσε σχεδόν αυτονόητη επιλογή για τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.
Στον Νότιο Καύκασο, άλλωστε, η Μόσχα έχει ήδη χάσει σημαντικό έδαφος. Η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν στραφεί τα τελευταία χρόνια σε προμηθευτές όπως η Γαλλία, το Ισραήλ, η Τουρκία, η Ινδία, το Πακιστάν και η Κίνα.
Το Καζακστάν κρατά ακόμη δεσμούς με τη Ρωσία
Διαφορετική είναι μέχρι στιγμής η εικόνα στο Καζακστάν, το οποίο έχει επιλέξει τα ρωσικά Su-30SM για την ανανέωση της πολεμικής του αεροπορίας.
Παράλληλα, έχουν υπάρξει αναφορές περί ενδιαφέροντος για τα πέμπτης γενιάς Su-57, χωρίς όμως να υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ότι έχει υπογραφεί σχετική σύμβαση.
Την ίδια ώρα, όμως, και το Καζακστάν αγοράζει κινεζικό στρατιωτικό εξοπλισμό, όπως μεταγωγικά Shaanxi Y-9E, ενώ εξετάζεται και η πιθανή απόκτηση εκπαιδευτικών αεροσκαφών Hongdu K-8W.
Αυτό δείχνει ότι ακόμη και χώρες που παραμένουν κοντά στη Μόσχα επιδιώκουν πλέον να διαφοροποιήσουν τους προμηθευτές τους.
«Καμπανάκι» για τον Vladimir Putin
Η αυξανόμενη παρουσία της Κίνας δημιουργεί έναν νέο πονοκέφαλο για τη ρωσική αμυντική βιομηχανία.
Το Πεκίνο μπορεί να προσφέρει όχι μόνο ελαφρά μαχητικά όπως τα J-10, αλλά και πιο προηγμένα αεροσκάφη, όπως το stealth J-35, το οποίο προορίζεται να ανταγωνιστεί συστήματα όπως το ρωσικό Su-57 και το αμερικανικό F-35.
Την ίδια ώρα, η Τουρκία επιχειρεί να αποκτήσει ισχυρότερο ρόλο όχι μόνο στην πώληση όπλων, αλλά και στη διαμόρφωση στρατιωτικών δομών και δογμάτων σε χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν και το Ουζμπεκιστάν.
Η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή αμυντική βιομηχανία, εμπειρία και βαθιές στρατιωτικές σχέσεις με πολλές χώρες της περιοχής. Ωστόσο, η εποχή κατά την οποία αποτελούσε σχεδόν τον μοναδικό προμηθευτή φαίνεται να τελειώνει.
www.bankingnews.gr
Το Ουζμπεκιστάν, του οποίου η πολεμική αεροπορία βασιζόταν επί δεκαετίες κυρίως σε σοβιετικά και ρωσικά αεροσκάφη, φαίνεται πλέον να διευρύνει σημαντικά τις επιλογές του και να στρέφεται προς το Πεκίνο για τον εκσυγχρονισμό του στόλου του.
Η εξέλιξη δεν σημαίνει απαραίτητα πολιτική ρήξη με τη Ρωσία. Οι σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Τασκένδης παραμένουν στενές σε οικονομικό επίπεδο, ενώ το Ουζμπεκιστάν δεν δεσμεύεται να αγοράζει αποκλειστικά ρωσικά όπλα.
Ωστόσο, η παρουσία των J-10 αποτελεί σαφές μήνυμα ότι η ρωσική αμυντική βιομηχανία δεν έχει πλέον το μονοπώλιο που διατηρούσε παλαιότερα στην περιοχή.
«Μάχη» για την αγορά όπλων
Η Κίνα προωθεί ολοένα πιο επιθετικά μαχητικά αεροσκάφη, μεταγωγικά και συστήματα αεράμυνας στις χώρες της Κεντρικής Ασίας.
Παράλληλα, η Τουρκία αυξάνει επίσης την επιρροή της, κυρίως μέσω στρατιωτικής συνεργασίας, εξοπλιστικών συμφωνιών και προγραμμάτων εκσυγχρονισμού ενόπλων δυνάμεων.
Η εικόνα είναι πλέον πολύ διαφορετική από εκείνη προηγούμενων δεκαετιών, όταν η Ρωσία αποτελούσε σχεδόν αυτονόητη επιλογή για τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.
Στον Νότιο Καύκασο, άλλωστε, η Μόσχα έχει ήδη χάσει σημαντικό έδαφος. Η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν στραφεί τα τελευταία χρόνια σε προμηθευτές όπως η Γαλλία, το Ισραήλ, η Τουρκία, η Ινδία, το Πακιστάν και η Κίνα.
Το Καζακστάν κρατά ακόμη δεσμούς με τη Ρωσία
Διαφορετική είναι μέχρι στιγμής η εικόνα στο Καζακστάν, το οποίο έχει επιλέξει τα ρωσικά Su-30SM για την ανανέωση της πολεμικής του αεροπορίας.
Παράλληλα, έχουν υπάρξει αναφορές περί ενδιαφέροντος για τα πέμπτης γενιάς Su-57, χωρίς όμως να υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ότι έχει υπογραφεί σχετική σύμβαση.
Την ίδια ώρα, όμως, και το Καζακστάν αγοράζει κινεζικό στρατιωτικό εξοπλισμό, όπως μεταγωγικά Shaanxi Y-9E, ενώ εξετάζεται και η πιθανή απόκτηση εκπαιδευτικών αεροσκαφών Hongdu K-8W.
Αυτό δείχνει ότι ακόμη και χώρες που παραμένουν κοντά στη Μόσχα επιδιώκουν πλέον να διαφοροποιήσουν τους προμηθευτές τους.
«Καμπανάκι» για τον Vladimir Putin
Η αυξανόμενη παρουσία της Κίνας δημιουργεί έναν νέο πονοκέφαλο για τη ρωσική αμυντική βιομηχανία.
Το Πεκίνο μπορεί να προσφέρει όχι μόνο ελαφρά μαχητικά όπως τα J-10, αλλά και πιο προηγμένα αεροσκάφη, όπως το stealth J-35, το οποίο προορίζεται να ανταγωνιστεί συστήματα όπως το ρωσικό Su-57 και το αμερικανικό F-35.
Την ίδια ώρα, η Τουρκία επιχειρεί να αποκτήσει ισχυρότερο ρόλο όχι μόνο στην πώληση όπλων, αλλά και στη διαμόρφωση στρατιωτικών δομών και δογμάτων σε χώρες όπως το Αζερμπαϊτζάν και το Ουζμπεκιστάν.
Η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή αμυντική βιομηχανία, εμπειρία και βαθιές στρατιωτικές σχέσεις με πολλές χώρες της περιοχής. Ωστόσο, η εποχή κατά την οποία αποτελούσε σχεδόν τον μοναδικό προμηθευτή φαίνεται να τελειώνει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών